کتاب چریک پیر نوشته حجت الاسلام سید ولی هاشمی، خاطرات کیومرث جهان آرا است که در انتشارات سوره مهر به چاپ رسیده است. کتاب دیگری با عنوان چریک پیر در مورد سرلشکر حسن آبشناسان نوشته شده است که نباید با این کتاب اشتباه گرفته شود.
کیومرث جهان آرا یکی از نیروهای ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که ابتدا در لشکر هفتاد و هفت خراسان و سپس در لشکر 92 زرهی اهواز خدمت میکرد. او از ابتدا تا انتهای جنگ حضور داشت و شاهد شهادت تعداد زیادی از دوستان و نیروهایش بود و مجروحیت ها و مظلومیت های زیادی را پشت سر گذاشت. او در طول 8 سال جنگ با مجروحیت های متعددی که پشت سر گذاشت، بارها مورد کم لطفی و کم توجهی قرار گرفت اما خالصانه مسیر خود را ادامه داد. او در پایان جنگ نیز به مدت سه سال در مرزداری جزیره مجنون خدمت کرد. نکته جالب توجه این است که این رزمنده فداکار، پس از 8 سال دفاع مقدس هنوز درجه گروهبانی (که درجه نسبتا پایینی می باشد) دارد و انسان متعجب می شود که در سیستم ارتش جمهوری اسلامی ایران، چرا این انسان پس از سالهای مجاهدت و از خودگذشتگی، هنوز پیشرفت نکرده است. مجاهدتهای خالصانه این رزمنده عزیز سبب می شود که خواننده کتاب نسبت به روح بزرگ این شهید احساس شرمندگی کند.
این سرباز وطن در طول جنگ تحمیلی، مشکلات خانوادگی فراوانی را متحمل شد و این امر سبب دو چندان شدن بار جنگ بر دوش اش شده بود. به گفته او سخت ترین زمان جنگ، زمانی می باشد که نامه رسان به خط می آید و برای همرزمانت نامه می آورد اما تو هیچ نامه ای نداری. در این کتاب، تاثیر مشکلات خانوادگی بر روحیه و عملکرد رزمنده ها به خوبی نمایش داده شده است. کیومرث جهان آرا در طول جنگ با همسرش اختلافاتی دارد و حتی با داشتن دو فرزند از همدیگر طلاق بگیرند. این مشکلات سبب شده است که تاثیر سختی ها و رنج ها بر این رزمنده چندبرابر شود و او از نظر روحی و رفتاری آسیب زیادی ببیند.
در این کتاب تفاوت ارتش و سپاه به خوبی آشکار می شود. نیروهای ارتش، نیروهایی می باشند که مسلط به دانش جنگ هستند و این امر سبب می شود که آسیب های جانی کمتری ببینند. این نیروها به دلیل اطاعت پذیری بی چون و چرا از سلسله مراتب، علت بسیاری از کارهایی که در جنگ انجام دادند را نمی دانند. به عنوان مثال وقتی به آنها دستور داده می شود که به فلان منطقه بروید، علت رفتن را نمی دانند. اما در نیروهای سپاه این مورد دیده نمی شود و معمولا نیروها نیز از زمان عملیات ها و علت عملیات ها آگاه هستند.
کیومرث جهان آرا در طول جنگ خاطرات خود را می نوشته است و در سال 1390 این خاطرات به همت حجت الاسلام سید ولی هاشمی، به کتاب تبدیل شد. نثر ساده و خالصانه این رزمنده به دور از هرگونه ریاکاری، سبب شده است که این کتاب تاثیر بسیار زیادی در خواننده ایجاد کند. در خلال داستان های کتاب از شهدای زیادی از ارتش جمهوری اسلامی ایران مانند شهید صیاد شیرازی، شهید پرویز حبرانی و … نام برده می شود که خواننده را با احوالات این شهدا آگاه می کند.