آیت الله غفاری، از جمله اساتید برجسته اخلاق در شهر قم، در سال ۱۳۴۱ در شهر مراغه چشم به جهان گشودند. در دوران جنگ تحمیلی، به طور اتفاقی با کتاب ارزشمند «رساله لقاءالله» اثر میرزا جواد آقا ملکی تبریزی آشنا شدند که به گفته خودشان، این کتاب مسیر زندگیشان را به کلی دگرگون ساخت. پس از مطالعه این اثر، ایشان راه عرفان را در پیش گرفتند و به محضر آیتالله سعادتپرور (پهلوانی تهرانی) راه یافتند.
با وجود مخالفت خانواده، تصمیم گرفتند وارد حوزه علمیه شوند و از حدود سال 1366 تحصیلات حوزوی خود را آغاز کردند. در دوران دفاع مقدس، بارها به درجه جانبازی نائل آمدند و تا امروز نیز آثار شیمیایی آن روزها در جسمشان باقی است. تلاش و مجاهدت بیوقفه ایشان در حوزه علمیه سبب شد تا به مرتبه اجتهاد نایل آیند. ایشان در حوزه علمیه از محضر اساتید بزرگی چون آیتالله بهجت، آیتالله جوادی آملی و آیتالله سعادتپرور دروس فقه، اصول، فلسفه و عرفان را فرا گرفتند. آیتالله غفاری با تلفیق تعهد عمیق فقهی و روح شهودی عرفانی، مسیری کمنظیر در تعلیم و تهذیب نسل طلاب و نخبگان برپا کردند. ایشان در جلسات اخلاقی و عرفانی متعددی شرکت کردهاند و خود را شاگرد آیتالله بهجت و آیتالله سعادتپرور معرفی میکنند.
آیتالله غفار عباسی همواره معتقدند که وقت طلبه متعلق به امام زمان (عج) است و به همین دلیل، همواره طلاب را به جدیت در فراگیری دروس و شرکت در سفرهای تبلیغاتی ترغیب میکنند. ایشان تبلیغ در ایام محرم و مناسبتهای دینی را از وظایف اصلی طلبه میدانند و با ماندن طلاب در قم در این ایام مخالف هستند.
در حوزه علمیه جامعه المصطفی، ایشان به عنوان مشاور طلاب خارجی فعالیت داشتند و حدود سال ۱۳۹۵ بازنشسته شدند.
ایشان همواره خود را شاگرد واقعی آیتالله سعادتپرور میدانند و در طول عمرشان تلاش کردند تا منش، سلوک و روش اخلاقی این استاد بزرگوار را گسترش دهند. جلسات «جمال آفتاب» که به توصیه ایشان برگزار میشود، محل مطالعه کتب آیتالله سعادتپرور و علامه طباطبایی است.
شایان ذکر است که به پیشنهاد مرحوم آیتالله بهجت، نام خانوادگی خود را از «عباسی» به «غفاری» تغییر دادند.
در سالهای اخیر، محدودیتهایی در برگزاری جلسات ایشان بوده است اما ایشان همیشه تلاش داشته اند که از انقلاب اسلامی دفاع نمایند و روح تشنه جوانان را با عرفان امام خمینی آشنا سازند.
در مجموع، آیتالله غفاری با تأکید بر اصول اخلاقی، معنوی و انقلابی، نقش مهمی در تربیت طلاب و علاقهمندان به مسائل اخلاقی در سرتاسر ایران ایفا کردهاند. می توان هدف نهایی تلاش های استاد غفاری را در گسترش اندیشه ها و عرفان امام خمینی رحمه الله و حفظ نظام مقدس جمهوری اسلامی دانست. آیتالله غفاری در سخنرانیهای خود به مباحث مختلفی از جمله خودسازی، تهذیب نفس، اهمیت نماز شب، محبت اهلبیت (ع)، و لزوم ارتباط با ولی فقیه پرداختهاند. در ادامه، چند نمونه از آموزههای ایشان آورده شده است:
« ما فرزندان امامیم، اگر این عرفان مؤید انقلاب ما نباشد، اگر مؤید شهدای ما نباشد، اگر از ولایت فقیه مان دفاع نکند، این عرفان و سلوک را زیر پا می گذاریم. »
«نماز شب، کلید دروازههای رحمت الهی است. اگر میخواهید دلتان نورانی شود، باید شبها را به عبادت بگذرانید»
« اینکه انسان گناه نکند و به واجبات هم عمل کند، فی نفسه ظاهر قضیه زیباست؛ اما عملی که ما را به حیات طیّبه راه میدهد، این است که انسان در اعمالش اخلاص داشته باشد..!!»
« وظیفهی مؤمن در طول عمر این است که از معصومین (علیهمالسلام) اطاعت کند؛ و به وظایفی که ایشان برای ما مطرح فرمودند، نه برای شوق به جنّت و نه بهخاطر ترس از جهنّم و حتّی نه بهخاطر ارتقاء معنوی خودمان، بلکه تنها به عشق اهلبیت (ع) عمل کنیم…»
«محبت اهلبیت (ع) باید در دل ما ریشهدار شود. این محبت، انسان را از گناه دور میکند و به سوی خداوند نزدیک میسازد»
«هر کاری را انجام می دهید، جهت الهی بدهید؛ همین می شود عبادت»
«ما برای فدا شدن برای اسلام و قرآن خلق شده ایم»
«ولایت فقیه، ادامهدهنده راه امام معصوم (ع) است. هرگونه تضعیف این جایگاه، تضعیف دین و انقلاب اسلامی است»