شهید قدرتالله عبودی در هجدهم خرداد سال ۱۳۵۲ در یک خانواده مذهبی در شیخ عبود بیضا متولد شد. از کودکی به عنوان فردی باهوش و در عین حال پایبند به مسائل دینی شناخته میشد؛ او از هشت سالگی به خواندن نماز و گرفتن روزه مقید بود و در سال ۱۳۶۵ در سن سیزده سالگی برای دفاع از خاک وطن اسلامی، به جبهه رفت و بعد از حدود ۴ ماه حضور در سنگرهای مبارزه، از ناحیه شکم مجروح و شیمیایی شد. با وجود جانبازی هیچ حقوق و دستمزدی دریافت نکرد و حتی کارت شناسایی جانبازی هم نگرفت، معتقد بود که جهاد در راه خدا باید مخفی باشد.
شهید عبودی در بیست و پنج سالگی اموالش را حلال کرد و به قول معروف خمس مالش را پرداخت کرد. همیشه با احترام و خلوص قلب از شهدا یاد میکرد و معتقد بود که از قافله شهیدان جا مانده و توفیق شهادت را نداشته است. او همیشه احترام خاصی به سادات و خانواده شهدا داشته است و روحیه شهادت طلبی را در خود زنده نگه داشت. همواره شیفته اهل بیت(ع) بود و در هر مناسبتی به ویژه نیمه شعبان سعی میکرد تا عشق و ارادتش را به خاندان ولایت نشان دهد. هر سال درنیمه شعبان جشن مفصل و باشکوهی برای ولادت صاحب الزمان می گرفت. شهید قدرت الله عبودی روبروی مغازهاش را تزیین و ریسه بندی می کرد، از مردم محل باشیرینی و میوه و شربت پذیرایی می کرد و برای اقوام هم شام مفصلی درست می کرد. شهید عبودی به گفته همسرش بعد از خواندن نماز شب در سحرگاهان، زیارتنامه همه ائمه را قرائت میکرد و به زیارت حضرت زینب (س) که میرسید، با دو دست به سرِخودش می زد، ضجه می زد و گریه می کرد.
پس از گذشت سال ها از دفاع مقدس و تشکیل خانواده و داشتن دو فرزند پسر، روحیه جهادی شهادت طلبی را در خود حفظ کرده بود. در پی مهری که به اهل بیت (علیه السلام) داشت، در سال ۹۲ برای رفتن به سوریه و مبارزه با داعش ثبت نام کرد و دوره های آموزشی را گذراند و بی صبرانه منتظر رفتن به سوریه بود. برای رفتن به سوریه، حتی چک سفید امضا هم داده بود و گفته بود هرچه قدر دوست دارید بنویسید و برداشت کنید، فقط من را به سوریه ببرید. در سال ۱۳۹۲ بالاخره برای دفاع از حرم مطهر حضرت زینب (س) و مبارزه با نیروهای داعش، عازم مناطق جنگی سوریه شد. شهید عبودی به گفته همرزمانش نمازهایش را به وقت میخواند و به نماز اول وقت بسیار اهمیت میداد. نماز شبش هیچ وقت ترک نمیشد، حتی در سوریه و در آن بحبوحه جنگ، با وجود خستگی و کمبود آب، با باقی مانده آب آشامیدنی بچههای منطقه، تجدید وضو میکرد و نماز شب میخواند. او در سوریه همیشه با قناصه اش بود و برای خودش یک گردان تک نفره بود.
در اواخر اسفند سال 1395 خدمت یکی از علمای اخلاق به نام آیت الله غفاری در شیراز می رسد و آیت الله غفاری به اطرافیان خود می گوید که ایشان در سوریه شهید خواهد شد.
در ۲۵ اسفند سال ۱۳۹۵ از لشکر عملیاتی ۱۹ فجر استان فارس راهی سوریه شد و بعد از مدت کوتاهی، در روز نهم فروردین سال ۱۳۹۶ در روستای شیحه در استان حماء سوریه و در سن ۴۳ سالگی آسمانی شد و به آرزوی دیرینه اش رسید. پیکر پاک شهید عبودی پس از انتقال به شیراز، در روز ۱۵ فروردین در گلزار شهدای شیخ عبود به خاک سپرده شد.
گذری بر وصیتنامه شهید:
… خدا را شاکرم که به من توفیق پوشیدن لباس مقدس را داده و لیاقت لبیک به حضرت زهرا (س) و امام حسین (ع) و حضرت زینب (س) را داشته باشم و خدا را قسم به حضرت زهرا(س) و امام حسین(ع) که شهادت در راه بی بی حضرت زینب (س) و حضرت رقیه (س) را نصیب بنده کند …
